Kiedy myślimy o zakochaniu, wyobrażamy sobie niesamowite chwile spędzone z ukochaną osobą pełne szczęścia i namiętności. Mamy wyidealizowany obrazem w głowie, w którym widzimy dwie osoby zwarte w pięknym pocałunku i czujemy, że miłości, która ich łączy nie da się zniszczyć. W końcu uczucie, o którym piszą poeci, wyśpiewywane są ballady, jest niezniszczalne i niesamowicie radosne. Tylko, czy to prawda? Miłość to nie tylko bezgraniczne szczęście. Niekiedy, a nawet często przynosi cierpienie, które wielokrotnie niszczy, a gdy już rozdzieli nas na kawałki, może okazać się, że nie istnieje żaden sposób, aby je pozbierać i znów scalić. Będziemy wielokrotnie przez nią cierpieli i wylewali tony łez, ale bez względu na wszystko, to jednak będzie miłość. Chwile spędzone z ukochaną osobą pozostaną z nami na zawsze - być może sprawią, że staniemy się silniejsi, a może słabsi, ale i tak nigdy o nich nie zapomnimy. Kochani, jak zapewne wiecie, jakiś czas temu kilka szalonych blogerek utworzyło akcję mającą na celu zapoznanie się osób, które inaczej prawdopodobnie nigdy by się nie spotkały i wzajemną pomoc w prowadzeniu bloga i tak właśnie powstało Blogowanie na 100%. Aby wypełnić dzisiejsze zadanie, każda z nas napisała kilka słów o swoich gustach literackich, a inna osoba miała polecić nam powieść, która mogłaby się nam spodobać. Oczywiście wszystko było utrzymywane w tajemnicy, dopiero teraz dowiedziałyśmy się, kto polecał daną pozycję komu i właśnie tak natrafiłam na książką, o której ostatnio zrobiło się głośno, czyli ,,Chemię naszych serc" Krystal Sutherland. Opowieść o miłości pełnej bólu zachwyciła mnie od samego początku, zauroczyła mnie swoją dziwacznością. Zapraszam do zapoznania się z całą recenzją!
